Coffee and Cigarettes

قهوه و سیگار

کارگردان : جیم جارموش

لینک IMDb :

http://www.imdb.com/title/tt0379217

امتیاز : 1/2** از ****

((قهوه و سیگار)) مجموعه ای از یازده اپیزود کوتاه است که جیم جارموش فیلمساز مستقل آمریکایی طی ۱۸ سال و در فواصل زمانی مختلف آنها را فیلمبرداری کرده. مجموعه ای پر بار از بازیگران مشهور و نیمه مشهور که اکثرا نقش خود را بازی می کنند خیلی عادی یکدیگر را ملاقات کرده (معمولا در کافه) و در فضایی ساختگی درباره ی مسائل مختلف صحبت می کنند. در هر اپیزود دو یا سه شخصیت اصلی حضور دارند که از هر دری صحبت می کنند. از مضرات سیگار گرفته تا پاریس دهه ی بیست. فضای این اپیزودها مفرح و گاها عجیب است. مثلا در اپیزود Tesla Coil شخصیت های جک و مگ درباره ی تاثیرات نیکولای تسلا (۱۹۴۳-۱۸۵۶) مخترع صربستانی مقیم آمریکا بر فیزیک و الکتریسیته صحبت می کنند. سپس مگ به جک می گوید: ((چرا درباره ی سیم پیچ تسلای خودت صحبت نمی کنی؟)). کمی بعد سیم پیچ تسلا ابداعی جک را می بینیم که بر روی ارابه ای سوار است! 

جیم جارموش از شیوه ی روایت کلاسیک فاصله گرفته و یازده داستان مختلف را تعریف می کند. پازلی وجود ندارد که داستان ها را به یکدیگر مرتبط سازد و این به نظر من مهمترین نقطه ضعف ((قهوه و سیگار)) است. من با این سبک فیلمسازی جارموش مشکلی ندارم و اتفاقا فیلم ((شب روی زمین)) جارموش که آن هم ساختار اپیزودیک دارد را خیلی دوست دارم. ((شب روی زمین)) فیلم بهتری است چون اپیزودها نه فقط از لحاظ داستانی بلکه از لحاظ فرم تکنیکی نیز متفاوت از یکدیگرند. اما در ((قهوه و سیگار)) کادربندی ها، زمان بندی و تدوین تمامی اپیزودها مشابه است و بعد از گذشت سی دقیقه از فیلم تمام تکنیک ها تکراری بنظر می رسند.

آنچه قهوه و سیگار را تا لحظه ی آخر جذاب نگه می دارد چند اپیزود عالی فیلم مانند اپیزود ملاقات دو بازیگر است. در این این اپیزود آلفرد مونیا ذوق زده و استیو کوگان مؤدب یکدیگر را ملاقات می کنند. مونیا که نسبت به کوگان از شهرت کمتری برخوردار است خواستار این ملاقات بوده تا با کوگان درباره ی حقایقی که در یک تحقیق کشف کرده صحبت کند. مونیا با توضیح و مدرک به کوگان ثابت می کند که آن دو از نظر اجدادی با یکدیگر فامیل هستند. مونیا امیدوار است این حقیقت آغاز رابطه ای دوستانه و رفاقتی باشد... . بازی عالی بازیگران و دیالوگ های ظریف، طبیعت عکس العمل های انسانی را به مخاطب منتقل کرده و باعث شده این اپیزود (در کنار چند اپیزود دیگر) یک فیلم کوتاه تمام عیار باشد. فقط ای کاش این فیلم کوتاه ها در قالب نسخه ی سینمایی بهتر در کنار یکدیگر قرار می گرفتند.

بطور کلی ((قهوه و سیگار)) فیلم خلاقانه ی جالبی است که در میان انبوه آثار تکراری کارخانه ی رویاسازی هالیوود نفس تازه به شمار می رود. البته با هر سلیقه ای سازگار نیست. من ((قهوه و سیگار)) را در کنار دوستم دیدم. به نظر او ((قهوه و سیگار)) خسته کننده و مزخرف بود. پشت سر هم سیگار می کشید و قهوه می خورد تا وسط فیلم خواب نره.