نسکافه داغ داغ

کارگردان : علی قوی تن

امتیاز : 1/2 از ****

((نسکافه داغ داغ))  با سه سال تاخیر بالاخره اکران شد. فیلمی موزیکال با فضای شاد و پُر از سرود و ترانه و موسیقی. با این کیفیت پایین ساخت و بی سلیقگی بعید است فیلم به هدف اصلی اش، جذب مخاطب عام، برسد. انتخاب بازیگران (در رأس همه یکتا ناصر و بازیگر نقش شوهرش داوود اکرمیان) با بی سلیقگی کامل صورت گرفته، تنظیم صدا و اُفت و خیزهایش نامناسب است، تدوین صحنه های موزیکال بدجوری توی ذوق می زند، داستان بارها تکرار شده ی فیلم هیچ جذابیتی ندارد، گریم یکتا ناصر در نقش مادر بزرگ ناشیانه است و غیره.

زن جوانی بنام نیکا (یکتا ناصر) به گویندگی برنامه های تلویزیونی علاقه دارد اما شوهرش (داوود اکرمیان) که یک کارخانه عروسک سازی رو به ورشکستگی را اداره می کند مخالف کار کردن اوست. این زوج دختر و پسر کوچکی دارند که بیشتر اوقات توسط عمه ی سختگیرشان نگهداری می شوند. شوهر از اینکه نیکا بجای خانه داری و نگهداری از بچه ها، تا دیر وقت در استودیو کار می کند عصبانی است. او می خواهد درخواست طلاق دهد و با یکی از کارمندان کارخانه اش ازدواج کند.

نیکا با گریم سنگین در نقش مادربزرگ ۷۵ ساله مجری برنامه کودک است. او محبوبیت خاصی بین بچه ها پیدا کرده. شوهر که نمی داند نقش مادربزرگ را نیکا بازی می کند، تصمیم می گیرد امتیاز ساخت عروسک مادربزرگ را بخرد. نیکا با کمک استاد خود آقای بندری (مرحوم خسرو شکیبایی) دست به ترفندهایی می زند و ... .

در خوش بینانه ترین حالت ممکن می توان امید داشت عده ی معدودی از کودکان و والدینشان ((نسکافه داغ داغ)) را بپسندند. از فضای شاد که بگذریم، این فیلم هیچ خاصیت مثبت دیگری ندارد.