My Blueberry Nights

شب های بلوبری من

کارگردان : ونگ کار وای

لینک IMDb :

http://www.imdb.com/title/tt0765120

امتیاز : 1/2** از ****

اگر ذائقه ی موسیقی ونگ کار وای به مذاقتان خوش بیاید از تماشای ((شب های بلوبری من)) لذت خواهید برد. اولین فیلم انگلیسی زبان کار وای که با سرمایه ای ۱۰ میلیون دلاری ساخته شده، بعد از نمایش در جشنواره ی کن دو سال پیش موافقان و مخالفان زیادی پیدا کرد هرچند که بطور کلی نتوانست نظر طرفداران سرسخت کار وای و منتقدان را جلب کند. حالا نسخه ای که بر روی DVD عرضه شده و من و شما آن را می بینیم نسبت به آنچه در کن نمایش داده شد ۲۰ دقیقه کوتاه تر است. فیلمی جاده ای که داستانی سر راست دارد و برخلاف فیلم های معمول این ژانر که در چشم اندازهای باز بزرگراه ها و زیر نور آفتاب یا آبی آسمان فیلمبرداری می شوند، بیشتر در کافه و بارها در کنار انسان های تنها با دل های شکسته می گذرد. 

اگر با فیلم های کار وای آشنا باشید آدم های ((شب های بلوبری من)) و تکنیک فیلمبرداری و تدوین اش برایتان تکراری خواهند بود و از خود خواهید پرسید چرا فیلمساز تکرار مکررات کرده و مولفه های آشنا را دوباره بدون تغییر بکار برده. نمی دانم این نوع انتقاد کردن صحیح است یا نه اما شخصا از تماشای مولفه های شرقی کار وای در فضای غربی فیلم تا حدودی لذت بردم. فقط ای کاش بازیگر نقش اول نورا جونز نبود. این خواننده ی سرشناس در اولین حضور سینمایی اش در نقش الیزابت، یک نیویورکی شکست خورده در عشق، خیلی بد ظاهر شده و اصلا استعداد بازیگری ندارد.

نیویورک شرقی ترین شهر آمریکا. الیزابت (نورا جونز) بعد از اینکه متوجه خیانت دوست پسرش می شود به کافه ای که جرمی (جود لا) آن را اداره می کند پناه برده و مشتری دائم آنجا می شود. الیزابت و جرمی با یکدیگر درد و دل کرده و به مرور زمان جرقه های رابطه ای عاشقانه بین این دو شکل می گیرد. جرمی به الیزابت توضیح می دهد که چگونه پای هر زوجی که به انتهای خط رسیده اند به کافه اش باز شده و زوج ها معمولا دسته کلید خانه ی خود یا معشوقه را (شاید به امید وصال مجدد) پیش او در کافه می گذارند.

برای فراموشی غم اندوه شکست در عشق، الیزابت راهی سفری دور و دراز به غرب آمریکا شده و در شهرهای مختلف مشغول به کار شده و آدم های متفاوتی را ملاقات می کند. از پلیسی بنام لارن گرفته که زنش به او خیانت کرده تا دختر قمارباز عجیبی بنام لسلی (ناتالی پورتمن) که رابطه ای فرویدی با پدر بیمارش دارد. الیزابت تجربه های سفرهایش را از طریق نامه برای جرمی می فرستد...

((شب های بلوبری من)) در دسته ی فیلم های خوب کار وای قرار نمی گیرد و اشتباهی در کارنامه ی این فیلمساز با استعداد محسوب می شود. هرچند که هنوز بهتر از بسیاری از فیلم های رمانتیک سینمای عُرف هالیوودی ست.

برای کسانیکه تازه می خواهند با سینمای کار وای آشنا شوند پیشنهاد می کنم ابتدا فیلم های بهتری مثل ((در حال و هوای عشق)) و ((شاد با یکدیگر)) را تماشا کنند.